یک روز مردی را که شراب نوشیده بود پیش ابوبکر آوردند. ابوبکر بهش گفت: "با اینکه حرمت شراب را می دانستی چرا نوشیدی؟!"

اون مرد هم گفت: من بین قومی اسلام آوردم که شرابخواری را حلال می دانستند، اگر حرمتش را می دانستم، اجتناب می کردم."

ابوبکر هم به عمر رو کرد و گفت: در این مورد چی می گی؟

عمر گفت: مشکل است و چاره اش با حضرت علی است.

ابوبکر هم به غلام خود گفت: علی را نزد ما بخوان.!

عمر گفت: قاعدتا مردم نزد حکم می روند.!!!

اونها هم پیش حضرت علی رفتند. سلمان فارسی هم در اون مجلس حضور داشت، اونها ماجرا را برای حضرت علی بیان کردند، شراب خوار هم گفته خودش را باز تکرار کرد.

حضرت علی (ع) هم به ابوبکر گفت: چند نفر همراه این مرد بفرستید تا او را در خانه های مهاجر و انصار بگردانند، اگر کسی آیه تحریم شراب را براش خوانده است گواهی بدهد تا حد بر او اجرا شود و اگر کسی گواهی نداد حدی بر او نیست.

ابوبکر هم همین کار را انجام داد و هیچ کس گواهی نداد ابوبکر هم او را رها کرد.

سلمان به حضرت علی علیه السلام گفت: خوب شد که آنها را راهنمایی کردید.

حضرت علی هم گفت: می خواستم تاکید آیه "افمن یهدی الی الحق......" "آیا کسی که مردم را به راه راست هدایت می کند سزاوارتر است پیروی شود یا کسی که هدایت نمی کند و خود باید هدایت شود" را تجدید کنم.